• Kitap Yorumu • Kitap Alıntıları
Kitap, idealleri yüzünden hapse düşen Selim’in yıllarca Leyla’ya yazdığı mektuplar üzerinden ilerliyor. Bir yanda özgürlük, mücadele ve gençlik hayalleri; diğer yanda uzun bir bekleyişin yorduğu ama yine de umudunu kaybetmeyen bir aşk var.
Bu kitabı okurken bende biraz “beklediğimi bulamama” hissi oluştu açıkçası. Livaneli’yi severim,sevdiğim için beklentim yüksekti ama bu hikâye bana çok geçmedi. Dili akıcıydı, temasını da sevdim ama bazı yerlerde karakterler ve olaylar biraz yüzeyde kalmış gibi hissettim.
Hiç mi etkilenmedin diye soracak olursanız etkilendim. Zaman zaman kendimi koydum yerlerine, düşündüm. Belki yazar da bunu istedi bilemiyorum…
“Seven insanlar birbirinin zehrini alır, birbirine şifa olur, birbirini kurtarır.“
“Kalp her şeyi beyinden önce seziyor.”
“Kimse duymadı ama ben çok şey söyledim.”
“Kötüler kötüydü. Kötülük nasıl tanımlanır ki? Kötü, kötüdür her yerde, her cinste, her ülkede.”
“Vakit alacak ama yaralarımızı iyileştireceğiz.“
“İnsan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.”
“Sensizlik benim en büyük hastalığım.Yakaladı mı perişan ediyor.”
“İnsan, hayalleriyle ve bir diğerine uzattığı elle var oluyor.”
“…bekleyeceğim seni.Gelmeyeceğini bile bile.”
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.