Hani hemen hemen her gün dışarda karşılaştığımız, bazen görmezden geldiğimiz bazen de bir iki dakika dahi olsa gördüğümüzde üzüldüğümüz ama sonra hayatımıza devam ettiğimiz ama onlar aynı şekilde orada yaşama tutunmaya devam eden(çalışan)çocukların hikayeleri yer alıyor.
Bu hikâyeler röportaj türünde ele almış yazarımız ama bana bi roman gibi akıcı ve güzel geldi. Sekiz tane röportaj var aralarında beni en etkileyen Zilonun hikâyesi oldu. Tabi diğer hikayelerde bir o kadar etkileyicidi.
Daha önce gezip göremediğim şehir olan İstanbul'a gidip de gelmiş gibiyim ama böyle büyülü bir şehir olarak değil tüm gerçeklerini gördüğüm, idrak etiğim şekilde.
Kitap önerisi isteyenlere gözüm kapalı önereceğim bir eser.
"Çünkü insan kısım kısımdır. Kimi insan aynı demirdendir."
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.