Ne hayatlar var.
Buna aşk hikayesi demek ne kadar doğru bilmiyorum ama belki de çok doğrudur çünkü geçenlerde bir arkadaşımla aramda bu konuda bakış açımı güncelleyecek bir diyalog geçti. Malum Masumiyet Müzesi aşırı gündemde, ne okumuş ne izlemiş biri olarak konusunu öğrendiğimde insanların bunu toksik de olsa aşk hikayesi olarak yorumlamasına inanamadığımı dile getirdim. Arkadaşım da gördüğü bir yoruma dayanarak aşkın çok kişisel bir şey olduğunu, bazı insanların aşkının da böyle olduğunu söyledi. Yani benim aşk tanımıma uymadığı için bazı aşklar aşk olmuyor değil. Dul Bayan Basquiat da bu anlamda pekala bir aşk hikayesi olabilir.
Kitapta anlatılan hayat o kadar farklı, zor, tuhaf, ilham verici ve şaşırtıcıydı ki. Böyle şeyler okumayı seviyorum. Dünyada ne çok kişiyiz. Ne çok şey olup bitiyor.
Patti Smith'in "Çoluk Çocuk"unu okurken de benzer hissetmiştim, seveni varsa bu kitaba da bu anlamda şans verebilir diye düşünüyorum.
Suzanne Mallouk'u tanıdığıma çok sevindim. Kendisiyle çay kurabiye eşliğinde sohbet ediyor gibi hissettirdi bu kitap. Farklı bir okumaydı.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.