Mater serisi; "ne kadar övsem az kalır" diyebileceğim, unutulmaz bir hikâye oldu benim için. Hatta bugüne kadar okumamış olduğuma bir miktar üzülmüş bile olabilirim.
Olay örgüsünü geçtim, karakterlerin isimlerinin bile ince ince düşünülüp işlendiği bu hikâyede, bilimsel bilgiler, aksiyonu ve merak duygusu hiç azalmayan inanılmaz bir kurguyla harmanlanarak, okuyucuyu sıkmadan aktarılmış. Yani seriyi bitirdiğinizde sadece bir roman okumuş olmuyorsunuz, aynı zamanda inanılmaz bir bilgi birikimine de sahip oluyorsunuz.
Şu süreçte, yapay zekânın sınırlarının (ya da sınırsızlığının mı demeliyim bilemedim) ürkütücü boyutlara ulaştığını, hayatımızın her alanına ne kadar da hızlı sızdığını, İşin kötüsü daha düne kadar varlığını bile bilmediğimiz yapay zekâ uygulamalarının bir anda hayatımızın merkezine oturduğunu, elimiz ayağımız gibi muhtaç olduğumuz birer ihtiyaca dönüşmüş olduğunu da dehşet içinde fark ettim.
Ve hikâye, bir süre etkisinden çıkamayacağım şekilde sonlandı maalesef Olayları fazla içselleştirdiğimden galiba, baştan sona mücadeleyi hiç bırakmamış ama yine de yarışı son anda kaybetmiş bir grubun üyesi gibi hissediyorum normal mi?
Umarım insanoğlu gerçek hayattaki sonunu güzel yazabilir...
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.