Yazarımız Gülsel Ceren Güneş ile tanışma kitabım bu. Üç nesildir miras bırakılan bir sevgisizlik ve sessiz çığlıkların yüzleşmesinin hikâyesi.
Afet Hanım, Nur ve Nurperi'nin yetimhaneden yalılara uzanan hikâyesi hastane koridorlarında gerçekle karşılaşıyor.
Görkemli hayatı olan bir sanatçının dev gibi yalnızlığını, geçmişin kapanmayan hesabını okurken hikâye öyle bir akıyor ki arada sahneye çıkıp arada tüp bebek merkezine iniyoruz.
Bittiğinde etkisi derin olacak bu eser, bir kadının "Canının istediğini yapsın, pişman olmasın." tavsiyesi aslında her şeyi ne güzel özetliyor.
Geçmişle yüzleşmek ve kendi gerçeğini keşfetmek isteyenlere sağlam bir tavsiye bırakıyorum.
Bence evi ev yapan içinde pişen yemek değil, ona kimin emek verdiğidir aynı zamanda. Sağlıklıysak da ne güzel, ne mutlu ama hastayken bir arada durabiliyor muyuz? Birbirimize tutunabiliyor muyuz? Gerisini beraber halledebilecek miyiz? Pardon bir de sıradan bir günde birbirimizi önemsiyor muyuz biz hakikaten?
Bazen biri hayatından çıkar, oh dersin, bu ne ferahlık!
Kötü olacağına eksik olsun.
Hayat tercihlerle dolu, sonuçlarına katlanmak gerek.
Anlamak için evvelini bilmek gerek.
Yeterince derdim yok mu sanıyorsun? Anlatmıyorum, susuyorum diye; sürekli sızlanmıyorum diye mükemmel bir hayat yaşadığımı mı sanıyorsun?
Anneler çocuklarının ilk tercümanlarıdır aslında. Başkaları 'Gazı mı var?' 'Acıktı mı?' diye sorarken anneler bilmeli yavrularını sadece kucak istediğini. Özellikle de onun kucağını.
İnsanları konuşturmanın en iyi yolu susmaktır.
Bir tahammül ve tesadüf hâli olmamalı evlilik.
Kendi evinde hiç yokmuş, hatta hiç olmamış gibi yaşamak insanın ruhunu ne kadar derin keser?
Kocaya sahip çıkılmaz, herkes kendini zapt edecek.
Bilmek iyi değil her zaman. Daha çok üzebilir insanı. Değiştirebilir... Bilmemek de iyidir.
Canının istediğini yapsın, pişman olmasın.
#calikusuluukitaplarr
#öndenüçbilet
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.