İlk yüz sayfasına hadi artık diyerek zorla devam etsemde güzel bir kitap olarak zihinlerde kaldı.Bir önceki kitap olan körlükle bütünleşmesi ve sürece faklı açılardan yaklaşılması okunmasını kolaylaştırdı.
Kitabın özüne gelecek okursak
Saramago burada çok önemli bir soru sorar:
Gerçek demokrasi, insanların oy vermesi mi yoksa bilinçli bir şekilde hiçbir seçeneği kabul etmemesi mi?
Roman ilerledikçe devletin bu “boş oyları” bir tehdit olarak algılaması ve vatandaşları suçlu gibi görmeye başlaması, iktidarın aslında halkın özgür iradesinden ne kadar korktuğunu gösterir. Yazar, sistemin vatandaşlarını yönlendirmek istediğini; bireylerin gerçekten düşünmeye başladığında ise düzenin sarsıldığını anlatır.
Kitabın en güçlü taraflarından biri, Saramago’nun şu fikri hissettirmesidir:
Toplum bazen kör değildir; aksine fazla görmeye başladığı için sistem tarafından cezalandırılır.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.