Ölüm Birini Öldürür, Peki Geride Kalanlar?1000Kitap
Ölüm bir kişiyi öldürür. Peki geride kalanlar? Ölüm biraz da geride kalanları öldürür mü? Bu sorunun cevabı bence evet ve Maggie O’Farrell’in Hamnet adlı eseri tam da bu soruya cevap verir nitelikte. Roman; William Shekaspeare’in 11 yaşında hayatını kaybeden oğlu Hamnet’in ölüm süreci ve sonrasını ele almakta. Hamnet’ten dört sene sonra Shakespeare’nin Hamlet adlı bir oyun kaleme almasının oğlu Hamnet ile ilgisi var mı yoksa sadece isim benzerliğinden kaynaklı bir tesadüf mü? İkilemi ise uzun süredir araştırmalara ve tartışmalara konu olmuştur.
Eser ilk başlarda o dönemin içine okuru konumlandırıyor. İlk 100-110 sayfa hikayenin temposu yavaş ilerledi benim için. Ancak bu durum yeni bir dünya kurulmaya çalışıldığı için olağan karşılanabilir. Eleştireceğim bir diğer nokta ise; en başlarda isimler bana oldukça karışık gelmesi oldu. Sık sık kim kimdi vs diye internetten baktığım oldu doğrusu ve bu okuma akışımı sekteye uğrattı.
Başlangıçta kurulan bu atmosfer sayesinde ilerleyen kısımlarda olayları ve duyguları daha yoğun hissettim.
Yazar hikayeyi gerçek tarihten olabildiğince kopmadan kaleme almış. Tarihin tartışmalı ya da belirsiz olduğu kısımlarda ise yazar özgünlüğünü şık bir biçimde ortaya koymuş diyebilirim. Yazar gerçek tarihe bağımlı kalamadığı ve bu noktalarda ne yaptığını eserin sonunda belirtmiş. Yazarın bu açıklayıcı yaklaşımına bayıldım.
Eser olayları ve durumları ele almada oldukça başarılı. Romanın birçok kısmında; durum, olay ve duyguları adeta kendim deneyimlemiş gibi oldum desem yeridir. Kısaca özetlemek gerekirse bu durumu en çok kitaptaki şu kısımlarda yaşadım:
1) Judith’in hastalık sürecinde o süreci deneyimledim ve endişeyi hissettim.
2) Kocasının Londra'ya gitmeden önce Agnes ile vedalaşması bana ayrılığın ağırlığını iliklerime kadar hissettirdi.
3) Agnes'in Hamnet'i kaybetmemek, onu dünyaya geri getirebilmek için verdiği çaba bana çaresizliği ve annelik duygusunun nasıl bir şey olduğunu buram buram hissettirdi.
4) Agnes'in, Hamnet'i yıkayıp kefenlemesi bana ölümün ağırlığını sanki kalbime bir taş oturmuş gibi hissettirdi.
5) Agnes'in üvey annesinden eşinin Hamlet adlı bir oyun yazdığını öğrendiği zamanki davranışları ve duyguları çok başarılı bir biçimde işlenmişti.
Bunlara ek olarak beni asıl vuran ve benim için eserin en vurucu kısmı ölüm kandırmacasıydı. Eserde aslında önce Judith hasta. Hamnet, Judith ölmesin diye onun yanına uzanır ve yorganı gözlerine kadar çeker. Böylece ölümün Judith yerine kendisini almasını sağlayarak ölümü kandıracağını düşünür. Günlük hayatta böyle bir kandırmaca teorik olarak imkansız olsada ironik bir biçimde eserde bu kandırmaca gerçekleşmiştir. Bu kısım eserin kalbi niteliğindeydi.
Betimlemelerin gücünden de anlaşılacağı üzere eserin dili oldukça güzel ve güçlüydü. Karakter sayısını yeterli buldum. Kitap kapağındaki “H” harfinin Hamnet'i temsil etmesi, yaprak ve bitkilerin Agnes'in doğa sevgisini temsil etmesinden dolayı oldukça güzel buldum, yerinde bir kapak seçimi olmuş.
Maggie O’Farrell’in Hamnet adlı eseri; ölümün yalnızca öleni değil, geride kalanların kalbinde de derin boşluklar açarak etkileyen bir olgu olduğunu çarpıcı bir biçimde hatırlatan bir roman.
Maggie O'Farrell 
Hamnet
Maggie O'Farrell Hamnet·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.