Selam kitap dostlarım umarım haftanız keyifli geçiyordur.
nüket bağışgil - BİR TARTIDAN FAZLASI
Tartıdaki rakamlar azaldıkça değil, ağlamadan konuşabildikçe hafiflediğinizi hiç hissettiniz mi?
Bugün size bir diyet listesiyle değil, ruhunuza dokunacak bir "farkındalık aynasıyla" geldim: Nüket Aksakal Bağışgil’den “Bir Tartıdan Fazlası”.
Modern dünyanın bize dayattığı o "A4 inceliğinde bel" veya "zayıfsan değerlisin" baskısı altında ne kadar ezildiğimizi fark ettiniz mi?
Bu kitap, o sessiz çığlıkları duyuyor. Yazara göre asıl mesele birkaç kilo fazlamız değil; o kilonun ardına gizlediğimiz duygusal boşluklar, anne şefkati arayışımız ya da "ben de buradayım" deme çabamız...
Kitapta beni en çok etkileyen, başarılı bir CEO’nun yardım isteme cesareti oldu. Çünkü çoğumuza "yardım istemek" bir zayıflık gibi öğretildi; oysa gerçek güç tam da o teslimiyette gizli.
Kimi zaman bir teselli, kimi zaman bir kaçış olan yiyeceklerin; aslında kalbimizdeki hangi eksiği kapatmaya çalıştığını gerçek hasta hikayeleriyle, kimseyi incitmeden anlatıyor yazar.
Yemeğin sadece bir ihtiyaç değil, ruhumuzun bir yansıması olduğunu gördüğünüzde; kendinizi suçlamayı bırakıp kendinizle barışmaya başlıyorsunuz. Çünkü biliyoruz ki; hafiflemek tartıda değil, kalpte başlar.
Eğer siz de bedeninizi değil, zihninizdeki o ağır yükleri bırakmak istiyorsanız bu yolculuğa bir şans verin derim.
Ben kendi yolculuğumda kendimden çok parça buldum, umarım size de şifa olur.
Sizce en büyük yükümüz vücudumuzda mı, yoksa zihnimizde mi? Yorumlarda dertleşelim.
nüket bağışgil - BİR TARTIDAN FAZLASI
Tartıdaki rakamlar azaldıkça değil, ağlamadan konuşabildikçe hafiflediğinizi hiç hissettiniz mi?
Bugün size bir diyet listesiyle değil, ruhunuza dokunacak bir "farkındalık aynasıyla" geldim: Nüket Aksakal Bağışgil’den “Bir Tartıdan Fazlası”.
Modern dünyanın bize dayattığı o "A4 inceliğinde bel" veya "zayıfsan değerlisin" baskısı altında ne kadar ezildiğimizi fark ettiniz mi?
Bu kitap, o sessiz çığlıkları duyuyor. Yazara göre asıl mesele birkaç kilo fazlamız değil; o kilonun ardına gizlediğimiz duygusal boşluklar, anne şefkati arayışımız ya da "ben de buradayım" deme çabamız...
Kitapta beni en çok etkileyen, başarılı bir CEO’nun yardım isteme cesareti oldu. Çünkü çoğumuza "yardım istemek" bir zayıflık gibi öğretildi; oysa gerçek güç tam da o teslimiyette gizli.
Kimi zaman bir teselli, kimi zaman bir kaçış olan yiyeceklerin; aslında kalbimizdeki hangi eksiği kapatmaya çalıştığını gerçek hasta hikayeleriyle, kimseyi incitmeden anlatıyor yazar.
Yemeğin sadece bir ihtiyaç değil, ruhumuzun bir yansıması olduğunu gördüğünüzde; kendinizi suçlamayı bırakıp kendinizle barışmaya başlıyorsunuz. Çünkü biliyoruz ki; hafiflemek tartıda değil, kalpte başlar.
Eğer siz de bedeninizi değil, zihninizdeki o ağır yükleri bırakmak istiyorsanız bu yolculuğa bir şans verin derim.
Ben kendi yolculuğumda kendimden çok parça buldum, umarım size de şifa olur.
Sizce en büyük yükümüz vücudumuzda mı, yoksa zihnimizde mi? Yorumlarda dertleşelim.
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.