intikam adalet midir, yoksa yeni bir şiddetin başlangıcı mı?1000Kitap
Daha önce hiç tiyatro biçiminde yazılmış bir kitap okumamış biri olarak Adriana Mater benim için alışılmadık bir deneyim oldu. Romanlarda alıştığım uzun tasvirler, iç monologlar ve detaylı anlatımlar burada yoktu. Onun yerine kısa ama yoğun diyaloglar vardı. olaylar anlatılmıyor, adeta sahnede gerçekleşiyormuş gibi konuşmaların içinden kendiliğinden ortaya çıkıyordu. Fakat sayfalar ilerledikçe bu biçimin aslında metnin duygusunu daha keskin hale getirdiğini fark ettim.
Kitabın merkezinde Adriana’nın yaşadığı büyük bir travma var. Savaşın ortasında uğradığı şiddetin ardından doğan bir çocuk ve bu çocuğun neyi temsil ettiği sorusu bütün metnin etrafında dönüyor.Çocuğun babası şiddetin temsilcisi olan bir asker. Kız kardeşi bu çocuğu doğurmamasını istiyor; çünkü çocuk bir travmanın ürünü. Ama Adriana’nın cevabı kitabın en güçlü cümlesi: “Bu onun çocuğu değil, benim çocuğum.” Bu söz bana şunu düşündürdü: insan yaşadığı kötülükle tanımlanmak zorunda değildir. Bir olayın içinde doğmak, o olayın devamı olmak anlamına gelmez.Kitap intikam ve adalet arasındaki çizgiyi de sorguluyor. Oğul karakteri babasının kim olduğunu öğrendiğinde içinde bir öfke büyüyor. İntikam almak istiyor ve işte bu noktada açık bir çözüm sunmuyor; daha çok sorular bırakıyor: intikam adalet midir, yoksa yeni bir şiddetin başlangıcı mı?
gerçek güç, öfkeyi beslemek değil, onu dönüştürmektir. “Nefret miras bırakılmamalıdır.” Bu cümle bugün için de geçerli. Siyasette, toplumda, hatta bireysel ilişkilerde… nefret çoğaldıkça yeni yaralar açılır.
kitap küçük bir aile hikâyesi gibi görünse de büyük bir soru bırakıyor. İnsan kötülüğün devamı olmak zorunda mı? Cevabım hayır. İnsan seçim yapabilir. Travma iz bırakır, ama kaderi belirlemez. Yara kapanmasa bile yaşam devam eder.
Genel mesaj olarak kitap, savaşın ve şiddetin insanları nasıl yaraladığını gösteriyor. Adriana’nın çocuğunu kabul etmesi, nefret yerine yaşamı seçmesi olarak anladım ben
Sonuç olarak: büyük bir roman gibi detaylı değil, ama düşünmeye sevk eden bir metin. Tiyatro tarzını seviyorsanız hızlı okunur ve etkileyici olabilir. Eğer klasik roman beklentiniz varsa alışmak biraz zaman alabilir, fakat verdiği mesajlar anlaşılır.
··
2 +1'leme
·100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.