Bir arkadaşım anlattı : Bir komşusu varmış daima Kucağında Kuran-ı Kerimle gezer, elinden bırakmazmış. Okula çocuğunu almaya geldiğin dahi bu böyleymiş.. Hangi ortamda olursa olsun gıybet olduğu an, kalkar gidermiş.Bu özelliğini bilenler onun yanında dedikodu yapamazlarmış.Bunu dinledikten sonra yolda eve gelene kadar kukumav kuşu gibi düşünmüştüm.Aynı duruşu neden sergileyemiyoruz?
Esin Baştürk
@Esinbstrk
·Diline bir düğüm at ve otur.
Dinle.Gıybet ve dedikodu, münakaşa ve cedel,
su-i zanlarla dolu söz varsa
ya durma ayrıl, ya da engelle.
Cahit Zarifoğlu
·
296 Gösterim
1 Yorum
Allah razi olsun ne kadar guzel bir noktaya değinmişsiniz, takva ehli olan heryerde kendisini Allah c.c nun izlediginin bilincinde olan bir insan zaten boyle cirkince bir ise gayret gostermez ve cabalamaz ama her donemde kazanilmasi gereken bazi kritik onemli karakter sahibi insan olmanin ozellikleri vardir belli bir yasta kazanilmayinca sonrasinda kazanilamiyor, iste imandan( burdaki imandan kastim namaz vs degil gercektrn ahlaki insani imani olan bir insan) eksik olan kisiler malesef insani duygulari kazanamadiklari icin malesef bunu yapmakta dinlemekte bir beis gormuyorlsr kendilerinde nolacakki kafasinda herkes oysaki kul hakki oldugunu bir tartida elbet bir gun tartilacagini bilen insanlar Hak kin soracagi hesabi bilemiyorlar bunun gafletinde oldugumuz icinde kendimize ceki duzen veremiyoeuz bir turlu malesef..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.