Ne mürekkep yorulur, ne kalem usanır senden,
Ben seni ruhun o en mahrem katına yazdım.
Geçse de bin asır, geçse de bu can bu tenden,
Adını, silinmesi imkânsız bir hatta kazıdım.
Fırtınalar kopsa, dökülse de cümle yaprak,
Bu yazı ne rüzgârla solar, ne de olur toprak.
Zamanın eli ermez, kaderin gücü yetmez;
Ben seni aşkla yazdım, mahşere dek silinmez.
Gayretin beyhude, silmeye çalışma nafile,
Bu sevda bir kez düştü mü gönüle, bir ömür yetmez seni sevmeye..
___ /Güven Taşdemir