Oldukça sıradışı bir yazım fikri olan kitap. Yazar Monique Truong ,1930'larda Fransa'da geçen bir roman için gerçek ve kurgu karakterleri ve olayları harmanlayarak enteresan bir iş çıkarmış.
Yazar Alicia B. Toklas'ın yemek kitabında geçen bir Vietnemlı aşçı üzerinden bir kurgu yaratmış.
Yazar Gertrude Stein ve Alicia B. Toklas iki yazar,iki sevgili,Fransa'daki evlerinde sürekli dostlarını ağırlayan iki yakın arkadaştır. Vietnemlı Thin Bihn'de evlerinden aşçı olarak çalışmaktadır. Roman boyunca çağrışımlarla ve geriye dönüşlerle Bihn'in şimdisini ve geçmişini görünmez gibi olan Bihn'in ağzından öğreniriz.
Romanda öteki olmak(Bihn eşcinsel bir karakterdir.),göçmen olmak,sürgün olmak ve dışlanmak kavramları da sık sık karşımıza çıkar. Yine romanda en çok vurgulanan bir başka konu da dil-anadildir. Fransızca ve İngilizcesi iyi olmayan Binh yemekler yoluyla duygularını anlatır.
Tuz metaforu yakıcı acıyı ya da yakıcı özlemi simgeler. Yaraya tuz basmak gibi dinmeyen bir acıyı simgeler. Deniz yoluyla Fransa'ya gelen Binh denizden gelen Tuz ile yakıcı duygularını anlatır.
Roman olay metninden çok duyguların metni gibidir. Kronolojik olmayan parçalı bir anlatımı var.
Anlatıcı Binh , tarihin dev isimlerinin (Stein ve Toklas) yanında bir gölge gibidir. Bu "kenarda kalmışlık", anlatıma hüzünlü ve gözlemci bir ton katar. Binh, içeride ama aslında dışarıdadır. Bu mesafe, onun gözlemlerini çok daha keskin ve vurucu kılar.
Son zamanlarda okuduğum en ilginç kitaptı. Farklı teknikleri ve konuları okumayı sevenlere öneririm.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.