Ahmed Günbay Yıldız okumak, insana her zaman kaybettiği bir şeyi hatırlatıyor gibi hissettirir. Bu kitapta da günahın renginin ne kadar koyu olduğunu görürken, affedilmenin ve yeniden başlamanın beyazlığını iliklerime kadar hissettim. Yazarın dili, her zamanki gibi su gibi akıp gidiyor; yormadan, incitmeden ama derinden düşündürerek...
"İnsan bazen kendi karanlığında kaybolur ki, güneşin değerini daha iyi anlasın."