Hamnet
Hamnet: Yasın İki Farklı Yüzü
Maggie O'Farrell, bu romanda ölümü bir son değil, bir bölünme olarak ele alıyor. Yasın cinsiyetler arasındaki keskin ayrımını şu iki kutup üzerinden okuyoruz:
Agnes’in Statik Yası: Kadın, acıyı evde, toprakta ve çocuklarının boş kalan odalarında karşılar. Agnes için gitmek bir seçenek değildir; o, evladının anısını beklemek ve o ağır kederi omuzlarında taşımak zorundadır. Gitmeye "cesaretinin olmaması", aslında acıyla yüzleşmekten korktuğu için değil, acıyı terk etmeyi bir ihanet gördüğü içindir.
Shakespeare’in Dinamik Kaçışı: Erkek (Baba), acıyla baş etmek için hareket eder. Londra’ya, sahneye, alkışlara sığınır. Hayata tutunma biçimi, evladının adını bir tiyatro oyununa (Hamlet) dönüştürmektir. Agnes için bu bir "oğlunu metalaştırma" gibi görünse de, Shakespeare için ölümü sanatla evcilleştirme çabasıdır.
Kadın yasın kendisi olurken,
erkek o yastan bir eser inşa eder.
Kitap bize şu soruyu bırakır:
Hangisi daha zordur?
Olduğun yerde yıkılmak mı, yoksa acıyı bir kurguya dönüştürerek hayata devam etmek mi?
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.