Kadınların tarihi çoğu zaman büyük savaşların, kralların ve siyasi dönüşümlerin gölgesinde bırakılmış bir tarih olarak anlatılır. Anabelle Hirsch bu anlatıyı tersine çevirir ve kadınların tarih boyunca verdikleri mücadeleyi gündelik hayatın içinden çıkan nesneler aracılığıyla görünür kılar. "Kişisel olan politiktir." ifadesinin somut bir karşılığı olarak nesneler üzerinde kurulmuş bir yeniden tarih okuması sunar.
Feminizm bir anda gökten zembille inmedi. Çok uzun bir rahatsızlık ve itiraz tarihinin sonucu olarak ortaya çıktı. Kitabın en güçlü yanı bize mücadelenin yeni başlamadığını aslında hep var olduğunu göstermesi. Teorik metinler yoktu, örgütlü hareketler yoktu ama nesneler vardı. M.Ö 20.000 yılında duvar resimlerinin altına atılmış bir imza, M.Ö 7. Yüzyıldan kalma bir papirüs, 10. yüzyılda oynanan bir strateji oyunu, 17. Yüzyılda kullanılan elbise cepleri, 1851 de icat edilen Singer dikiş makinesi, 1947 de giyilmeye başlanan bikini, 1950'lerde üretilen Tupperware saklama kapları... Hepsinde hem bir direnişin ve tarihin, hayatın gölgesinde kalmaya duyulan itirazın izlerini görmek mümkünken hem de bu önemsiz gibi görülen nesnelerin kadınların tarihini nasıl etkilediğe tanık oluyoruz. Böylelikle, tarihin yalnızca büyük olaylardan ibaret olmadığını; gündelik hayatın, bedenin ve ev içi deneyimlerin de politik olduğunu bize yeniden hatırlatıyor yazar. Bu açıdan kitap, feminizmin yalnızca modern bir fikir olmadığını, köklerinin insanlık tarihinin derinliklerine uzandığını düşündürüyor.
Sonuç olarak 100 Nesnede Kadınların Tarihi, kadınların tarih boyunca pasif figürler olmadığını; aksine çoğu zaman görünmez kılınmış olsa da sürekli bir mücadele ve direniş içinde olduklarını hatırlatan güçlü bir anlatı sunuyor. Nesneler aracılığıyla kurulan bu tarih, kadınların deneyimlerini somutlaştırırken aynı zamanda feminizmin tarihini yeniden düşünmeye de davet ediyor.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.