Sürekli yağmur yağan kasvetli bir şehirde, Tuvache ailesi nesillerdir aynı işi yapmaktadır: İnsanların hayatlarına son vermelerine yardımcı olacak ürünler satmak.
Dükkânın sloganı bile bu karanlık bakışı açıkça gösterir:
“Hayatınızda başarısız olduysanız, ölümünüzde başarılı olun.” ve benim gibi hayatının merkezine başarı şemasını yerleştirmiş bir okur için oldukça etkileyici...
Romanın dünyası bu yönüyle distopik bir atmosfer taşır. Umutsuzluğun normalleştiği, insanların yaşamaktan çok vazgeçmeye yöneldiği bir toplum tasviri vardır. Ancak kitap klasik bir distopyadan çok kara mizah ve absürd anlatı üzerinden ilerler.
Bu düzen, aileye doğan Alan’la birlikte sarsılır. Çünkü Alan’ın bir “kusuru” vardır:
Sürekli mutlu olması.
Roman bu noktada okura önemli bir soru yöneltir:
Bir insanın neşesi bir düzeni değiştirebilir mi?
Karanlık bir dünyada iyimser olmak bir direniş midir?
Romanın en çarpıcı kısmı ise finalidir. Bu sahne ilk bakışta bir çelişki gibi görünür. Ancak farklı şekillerde yorumlanabilir.
Bir yorumda bu son, romanın kara mizahının doruk noktasıdır: Okurun beklediği ahlaki son bilinçli olarak tersine çevrilmiş olabilir.
Bir başka yorumda ise Alan’ın görevi tamamlanmıştır.
Belki de roman bize şunu hatırlatır:
Bazen en büyük değişim, karanlık bir dünyada iyimser kalabilme cesaretidir.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.