Jane Eyre
Hislerim tazeyken kısa bir not düşmek istiyorum.
Kitabın kapağını açar açmaz kendimi Jane Eyre’in hayatını yaşarken buldum. Anlatım, dil, betimlemeler, her şey dozunda ve inanılmaz sürükleyici bir romandı benim için. Charlotte Brontë sıkılmamıza fırsat vermeyen aynı zamanda da kendini ara sıra okura hatırlatan bir roman yazmış. Çok samimiydi.
Jane başlarda kimsesiz, yoksul bir kız. Onda en çok hoşuma giden şey sonradan pişman olduğu durumlar olsa bile her şeyi dürüstçe söylemesiydi. Bu kadar iyi niyetli bir karakter görmedim daha önce sanırım. Aynı zamanda akıllı ve başarılı bir öğretmen.
Yazar güzellik süsü ekleyip karakterleri aşırı romantize etmektense daha çok saf aşka odaklanmayı tercih etmiş. Bu da daha olası ve mantıklı yapıyordu bence hikayeyi.
Mr. Rochester da maddi bolluk içerisinde yaşayan fakat ruhen yoksul bir adam. Onun hikayesini okuyunca da davranışlarını daha iyi anlayıp tavırlarını anlamlandırabiliyorsunuz.
Karakterlerin hepsine tek tek değinmeyeceğim ama sondaki iki kız kardeş Diana ve Mary kitabın bahar bahçesiydi benim gözümde. Sonunda gerçekten iyi niyetli ve anlayışlı insanlar da olduğunu görünce bir oh çektim. Bir de Jane’in çocukluk yıllarındaki karakter Helen Burns. Onun hikayesini daha ayrıntılı bilmek isterdim, üzücü bir yaşamı olduğu çok belliydi.
Jane Eyre ile Mr. Rochester ya da asıl ismiyle Edward arasındaki aşk ilmek ilmek örülmüştü. Bu açıdan aralarındaki bağı okumak çok keyifli ve sürükleyiciydi. Aralarındaki saf bağ, özellikle de kitabın sonunda buruk bir mutluluk veriyor. Fakat bu ikilinin aşkına ne kadar pembe gözlüklerle bakıp içim ısınsa bile aralarındaki yaş farkı beni kitap boyunca rahatsız eden ve biraz mesafeli olmama sebep olan tek konuydu. Yaş farkı 20 değil de en kötü 10 bile olsa ona da zoraki razı gelip “ama olsun” diyip geçiştirebilirdim ama bu durumda kitabın kapadığını soru işaretleriyle kapatmama sebep oldu.
St. John ile başka koşullarda tanışsalardı durum nasıl olurdu? Jane aslında babacan bir ruhun ona dokunmasından memnun olduğu ve o boşluğu gidermek istediği için mi Edward’a bu kadar bağlandı? Yoksa gerçekten her şey tertemiz saf bir aşk mı?
Bu soruların cevabını kitabı sindirdikçe bulacağım. Uzun zaman sonra İngiliz edebiyatından upuzun bir roman okumak ruhumu adeta şifalandırdı. Gerçekten bir okuyucu olduğumu ve kaliteli bir kitap okuduğumu hissettim. Charlotte Brontë keşke daha çok yazabilseymiş çünkü bu yazdıklarıyla kendimi ona çok yakın hissettim.
Kitap her ne kadar kalın olsa da akıp gidiyor bu yüzden sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın. Jane’in hayatından çıkarabileceğimiz güzel dersler var diye düşünüyorum, bu yüzden sen de bir şans ver bence sevgili okur.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.