Acı ve yolcu üzerinde kurulan dialogta toy ve bilgenin sohbetini görüyoruz. Aslında ikisi de bir beden içinde vücut bulmuş iki kişilik gibi. Deneyimlerine güvenerek yola çıkan yolcu, acıyı arkasında bırakarak farklı yerlerde mutlu olacağına inanıyor. Kısacası benliğini aramaya çıkıyor diyebiliriz. Acı kendinden kaçamayacağını, kendine eşlik edenlerin yolcunun yanında olanlar olduğunu söylüyor en sonunda. Yolcu kaldırılmanın ayrımına varıyor. Kendini buluyor en sonunda başladığı yerde.
Dialog halinde ilerleyen şiirler okurken hem felsefe hem de şiirin estetik zevkini tattırıyor. Kısa bir sürede okunan eserin tekrar okunması gerektiğini düşünüyorum. Metin Altıok ile ilk kez tanıştığım bir eser olmasına rağmen hem dilini hem de kalemini çok beğendim.
Keyifli okumalar dilerim:))
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.