Bazen bir kitabın değeri, onu kimin verdiğinde saklı olabilir mi? Bir şeyler oldu ve ben uzun bir süre okuyamadım. Okuma hızım yavaşladı, günlerce elime kitap alamadığım zamanlar oldu. Tam böyle bir dönemde hediye edildi bu kitap bana , çok sevdiğim minik bir adam tarafından. Küçük gibi görünen ama benim için çok kıymetli bir jestti. Bu kitaba başladıktan sonra ,sayfalar akıp gitti
Memduh Şevket Esendal’dan okuduğum ilk eser oldu,Ayaşlı ile Kiracıları.Kitap, bir evin odalarını kiraya veren Ayaşlı ve o evde yaşayan kiracılar etrafında gelişiyor. Hikâye Ayaşlı’nın ağzından değil; ismini bilmediğimiz bir anlatıcının gözünden aktarılıyor. Böylece onun dünyasını, aynı çatı altındaki farklı hayatları ve insanların birbirleriyle kurdukları karmaşık ilişkileri izliyoruz.
Kitapta oldukça fazla karakter var. Hatta bir noktada not tutmak zorunda kaldım. Kimin kiminle nasıl bir bağı var, kim kimin eşi ya da arkadaşı… Bunları takip ettikçe hikâye daha da anlam kazandı. Romanın büyük bölümü diyaloglar üzerinden ilerliyor ve bu da anlatımı canlı kılıyor.
Sayfalar arasında hem çarpık ilişkilerle, yanlış alışkanlıklarla karşılaşıyoruz; hem de insanın içindeki o tanıdık yalnızlık duygusuyla. Anlatıcı çoğu zaman insanların aslında yalnız olduğunu düşünüyor gibi görünse de, kitabın sonlarına doğru belki de onun en büyük ihtiyacının sadece sevmek ve sevilmek olduğunu hissediyoruz.
Tabii ki kitap yazıldığı dönemin bazı bakış açılarını da yansıtıyor. Özellikle kadına dair bazı düşünceler beni yer yer üzdü. Ama bu da bir dönemin aynası; üstelik ne yazık ki bugün hâlâ benzer düşüncelere rastlamak mümkün.
Ben kitabı sevdim. Akıcı, canlı ve dönemin ruhunu hissettiren bir eserdi. Aynı zamanda yeniden okumaya başlamam için de güzel bir başlangıç oldu.Sanırım artık Memduh Şevket Esendal’ın diğer kitaplarını da merak ediyorum.
Peki siz klasik sayılabilecek eski Türk edebiyatı eserlerinden en son hangisini okudunuz?
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.