Daha önce okuduğum bir kitabını çok sevdiğim için, yazarın "Kaybolan" isimli kitabını hiç düşünmeden aldım. Roman, Hakan’ın kırk yaş doğum günüyle başlıyor. Bu yaş, insanın hayatına dönüp bakma, kendini sorgulama ihtiyacının ağırlaştığı bir eşik gibi. Ama Hakan’ın hikâyesi kendini bulmaktan çok, kendini kaybetmenin hikâyesi diyebiliriz.
Romanın derinlerine indikçe Hakan’ın neden bir kimlik sorunu yaşadığını, neden kaybolduğunu daha iyi anlıyoruz. Hikâye yalnızca bugünü değil, doğduğu andan itibaren hayatına dokunan kırılmaları da önümüze seriyor. Geçmiş, insanın peşini bırakmıyor; yaşananlar bir şekilde bugüne sızıyor.
Hakan’ın eşi Yıldız’ın hikâyesi de en az onunki kadar çarpıcı. Yıldız’ın babasının çocukluğundan taşıdığı travmaların, Yıldız’ın hayatına ve kurduğu aileye nasıl sirayet ettiğine tanık oluyoruz. Bu da bize aile içi travmaların, fark edilmeden nesiller boyunca nasıl aktarıldığını gösteriyor.
Yıldız, babalar tarafından yaralanmış kadınlardan biri. Hakan ise ailesinin istemeden de olsa yaptığı yanlışlardan etkilenmiş, belki de hâlâ çocuk kalan bir adam. Evlilikleri üzerinden, yaşadıkları sorunların arkasındaki derin nedenleri anlıyoruz okurken.
Roman yalnızca bireysel hikâyelerle sınırlı kalmıyor;99 Depremi’ne de yer veriyor:(
O geceyi yaşayan karakterler üzerinden(Hakan ve arkadaşları) , deprem sonrası insanların hayatlarında meydana gelen değişimlerin bugüne uzanan etkilerini görüyoruz. Bu yönüyle kitap, bireysel hafızayla toplumsal hafızayı da ustalıkla bir araya getiriyor.
Birbirine bağlı birkaç karakterin hayatı üzerinden anlatılan; dokunaklı, gerçekçi ve çok güçlü bir dili olan harika bir roman.Tarık Tufan ile henüz tanışmadıysanız, kesinlikle tavsiye ederim️.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.