Kimilerine göre karma, kimilerine göre Allah’ın adaleti, kimleri için de ne ekersen onu biçersin.
İlahi adaletin tecellisini okudum ben bu kitapta. Kitabın ismi biraz depresif, biraz travmatik fakat bundan daha iyisi de olmazmış sanırım.
Kitaptaki her ana karakterin kendi seslerinden hikayelerini dinliyoruz. Bunu kimi zaman karakterlerle milletçe en sevdiğimiz şey olan dedikodu yaparmış gibi, kimi zaman da karakterlerin pişmanlıklarından ötürü nedamet getirip af dilemelerini dinler gibi yapıyoruz.
Hiç öyle içinde 76 tane virgül olup da bitmek bilmeyen süslü püslü cümleler yok kitapta. Anlatılmak istenen meram, kısa ve net cümlelerle, nokta atışı tespitlerle anlatılmış hep. Sadece ilk iki bölümden sonra bir türlü konuya gelemeyecekmişiz, biraz uzadıkça uzuyormuş gibi hissettim ki bir puanı da bundan kırdım. Mektuplarla birlikte fazla uzamadan sıkmadan, insanın boğazını düğüm düğüm ederek, intikamın soğuk ve ekmeksiz yenen bir yemek olduğunu göstererek finale ulaşıyoruz kitapta. Pek bir beğendim ben.
Unutmadan;
Müsemma! Allah senin belanı versin!
Amin.
·
137 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
