Alex Schulman’un Hayattan Kalanlar kitabı, çocukluk anılarının insanın yetişkin hayatına nasıl derin izler bıraktığını çok etkileyici bir şekilde anlatıyor. Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, olayların kronolojik değil de geriye doğru ilerleyen bir kurguyla anlatılmasıydı. Sayfalar ilerledikçe karakterlerin davranışlarının ardındaki nedenleri yavaş yavaş keşfetmek oldukça sarsıcıydı.
Üç kardeşin bir yaz günü eski yazlık evlerine dönüşüyle başlayan hikâye, aslında aile içindeki sessiz kırılmaları, sevgisizliği ve çocuklukta yaşanan travmaların yıllar sonra bile insanın içinde nasıl yaşamaya devam ettiğini gösteriyor. Okurken bazı bölümlerde insanın içini sıkıştıran bir duygu oluşuyor; çünkü anlatılanlar çok gerçek ve tanıdık hissettiriyor.
Bence kitap, geçmişin gerçekten geride kalıp kalmadığını sorgulatan bir roman. İnsan büyüse bile içinde taşıdığı çocuk bazen aynı yerde kalabiliyor. Dili sade ama duygusu oldukça güçlü bir kitap. Özellikle psikolojik derinliği olan ve aile ilişkilerini anlatan romanları sevenler için etkileyici bir okuma olduğunu düşünüyorum.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.