Çok uzun zaman önce gene bir sahur vakti elimden düşmeden bir gecede biten bir Momo anımı yaşadım. Sahurdan sonra uykuya kapattım kendimi.
Yaşım ne olursa olsun çocuk merkezli kitaplar hep beni başka diyarlara götürmüştür. Çocuk kalbi içinde en kötü davranışların bile masumiyet koktuğunu düşünüyorum.
Karakter kendi dünyasında tünelin sonunu görmek adına yaşadıklarını zaman zaman kahkaha zaman zaman dolu gözler ile zaman zaman heyecan ile okudum. İnsan hastalık sürecinden nasıl çıkabilirmiş bir daha fark ettim. Arkadaşlık için illa yaşınızın bir olmasına gerek yokmuş bunı bir kez daha anladım.
Saf duyguların hiçbir zaman insana kaybettirmediğini bir kez daha anladım. Bazen tüm dünya başına yıkılmış sanarken aslında ışığın ucunu görmek için başka açıdan bakman gerekmiş.
Çocuk kalbi ile aşık olma duygusu ne de güzel imgelenmişti.
Giderken veda etmenin ne kadar değerli olduğunu, giderken bile geride kalana bir parça bırakmanın sonsuz değeri ise paha biçilmez.
Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe
Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.