Bende seni seviyorum demem ki; benimki bir cümlenin sınırlarına sığmayacak kadar geniş bir gölge, bir çiçeğin güneşe dönmesi kadar sessiz bir mecburiyettir.
Seni seviyorum demek, seni bir kalıba hapsetmektir. Oysa ben seni, satır aralarındaki boşluklarda, mavinin en derin tonunda ve hiç yazılmamış şiirlerin ilk mısrasında saklıyorum..