sanırım hikaye çarlık rusya'da geçiyor. köyün sahibine ait ölmüş bir generalin eşi ile albay oğlunun yönettiği köyün, yönetim binası gibi kullanılan konakta yaşayan insanların ilginç hikayesini dostoyevski usta bir nakış gibi işleyerek anlatıyor. kitabın ritmi, hikayenin sonlarına doğru zaten yavaş ritimde giderken daha da yavaşlıyor. ancak anlatılan tuhaf ilişkiler sizi bir şekilde sürüklüyor. hikaye, albay'ın genç yeğeninin dayısını idare ediyor oluşu ekseninde giderken, birden antipatik karakterlerin üzerinden gelişen olaylar silsilesine dönmesi, ancak dostoyevski ve eşleniği yazarlardan beklenilecek bir ustalık olurdu. hikaye size de ifade edecektir ama, seviyorsanız bence gizlemleyin derim...
Ağız tadı ile bir roman okumak istiyorum diyenlere tavsiye ediyorum...