Hyunam-dong kitabevi incelemesi
Hayatın bitmek bilmeyen koşturmacası içinde, omuzlarınıza binen yüklerin ağırlaştığını hissettiğiniz ve her şeyi geride bırakıp derin bir nefes almaya ihtiyaç duyduğunuz anlar mutlaka oluyordur. Hwang Bo-reum’un kaleme aldığı Hyunam-Dong Kitabevi, tam da böyle zamanlarda sığınılacak güvenli bir liman, soğuk bir günde ellerinizi ısıtan sıcacık bir kahve fincanı hissi veriyor. Kitap, günümüz dünyasının acımasız beklentileri altında ezilen, tükenmişlik sendromuyla başa çıkmaya çalışırken parlak kariyerini ve eski düzenini geride bırakıp sessiz sakin bir mahallede kendi kitabevini açan Yeongju’nun hikayesini anlatıyor.
Bu romanda dünyayı kurtaran büyük kahramanlar, nefes kesici aksiyonlar veya altüst edici dramalar beklemeyin. Onun yerine taze demlenmiş kahve kokusunu, raflar arasında gezinirken duyduğunuz sayfa hışırtılarını ve hayatın yorgunluğunu üzerlerinden atmaya çalışan sıradan insanların son derece gerçekçi, samimi sohbetlerini bulacaksınız. Kitabevinin kapısından içeri giren herkesin, tıpkı Yeongju gibi kendi içinde verdiği sessiz savaşlar var. “Hepimiz uyumsuz olduğumuz için birbirimize çarpınca incinip incitiyoruz işte. Bu senin de sıradan bir insan olduğun anlamına geliyor,” diyor yazar bir yerde. Kendi yolunu bulmaya çalışan genç barista Minjun'dan, hayata tutunmak için yeni sebepler arayan diğer mahalle sakinlerine kadar her bir karakter, okura aslında yalnız olmadığını fısıldıyor.
Yazar, sürekli daha fazlasını ve daha hızlısını talep eden modern çalışma kültürünü hiç yargılamadan ama oldukça incelikli bir dille sorguluyor. Hayat telaşı içinde kendimizi nasıl unuttuğumuzu, “Çoğu zaman başkalarını düşünmekten asıl kendimizi düşünemez hale geliyorduk,” cümlesiyle usulca yüzümüze vuruyor. Başarının ve mutluluğun toplumun dayattığı gibi tek bir tanımı olmadığını, bazen durup dinlenmenin, pes etmek gibi görünen eylemlerin aslında kendimize verdiğimiz en büyük değer olduğunu fark ediyorsunuz. Kitabın satır aralarında, “Yüreğin ağlıyorsa, sen de ağlamalısın. Böyle böyle yavaşça iyileşiyor insan,” diyerek hislerimizi bastırmadan kendi hızımızda ilerlemenin bile başlı başına bir başarı olduğunu çok güzel hissettiriyor.
Satır aralarında kitaplara, kelimelere ve okuma eylemine duyulan o derin aşkı hissetmek de bir okur olarak bu metni çok daha özel kılıyor. “Kitap okuyanlar, yani başkalarının acılarını paylaşabilenler çoğalmalı ki dünya daha hızlı güzelleşebilsin,” inancıyla, doğru kitabın doğru zamanda doğru insanla buluşmasının nasıl iyileştirici bir gücü olabileceğini okumak, insana kitaplara neden bu kadar tutkuyla bağlandığını bir kez daha hatırlatıyor. Elbette olay örgüsünün hızla aktığı, yüksek tempolu bir roman arıyorsanız bu kitap size biraz durağan gelebilir; çünkü hikaye tıpkı sakin akan bir nehir gibi usulca ilerliyor. Ancak zihninizi dinlendirecek, ruhunuza iyi gelecek ve size o çok unuttuğumuz yavaşlama hakkınız olduğunu hatırlatacak samimi bir yolculuğa hazırsanız, Hyunam-Dong Kitabevi'nin kapısını mutlaka aralamalısınız. Sayfaları kapattığınızda yüzünüzde huzurlu, hafif bir tebessüm kalacak.
Keyifli okumalar.
··
179 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.