“Üzülme George, insan bazen mecbur kalır.”
"Eğer ölüm kaçınılmasza ,ölduren kişinin nefreti yerine merhemeti tercih edilmelidir"
Kitap bana hayal kurmanın ve o hayal uğruna verilen tüm mücadelenin bazen bir anda hiçliğe dönüşebileceğini gösterdi.
George ve Lennie dışında Candy ve Crooks karakterlerinin hikâyesi de beni oldukça etkiledi. O dönemde aynı çiftlikte çalışmalarına rağmen Crooks’un yalnızca siyahi olduğu için dışlanması ve diğerlerinden ayrı bir yerde yatmak zorunda bırakılması gerçekten insanın içini acıtıyor. Bu yalnızlık onun karakterine de derin bir hüzün katıyor. Candy’nin köpeğinin artık yaşlandığı, işe yaramadığı ve koktuğu gerekçesiyle öldürülmesi ise bana sanki Candy’nin kendi geleceğine yapılmış bir gönderme gibi geldi. O sahnede aslında Candy’nin de bir gün aynı şekilde değersiz görülüp kenara atılabileceği hissi çok ağırdı. Belki de bu yüzden Candy, George ve Lennie’nin kurduğu hayale o kadar sıkı tutundu; çünkü o hayal onun için yalnızlıktan ve değersizlikten kaçmanın tek yolu gibiydi.
George’un yerinde olsam ne yapardım diye uzun süre düşündüm ama bunun gerçekten çok zor bir karar olduğunu fark ettim. Eğer kalabalığın Lennie’yi bulmasına izin verseydi muhtemelen onu öfke ve nefretle, çok daha acımasız bir şekilde öldüreceklerdi. Bu düşünce bile oldukça korkunç geliyor. Onu kaçırmaya çalışsa belki yine kaçabilirlerdi ama Lennie daha önce çalıştıkları yerde de bir sorun yaşamış ve kaçmak zorunda kalmıştı. Burada ise başlarına çok daha kötü bir şey geldi. Büyük ihtimalle aynı olaylar tekrar yaşanacaktı. Bu yüzden George’un yaptığı şey bana da çok acıklı gelse de, içinde bulundukları durum düşünüldüğünde en mantıklı karar gibi geldi.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.