Hikayeni Yeniden Yaz #okudumbitti
Kitap bende tam olarak şu etkiyi bıraktı: Bir kitabı bitiriyorsun ama sanki asıl sayfa ondan sonra açılıyor. Başta “podcastin kitaba dökülmüş hali” diye düşünmüştüm; evet o tanıdık samimiyet ve sohbet tonu burada da var ama metin, sesin yaptığı şeyi bir adım ileri taşıyor: durduruyor, düşündürüyor, yazdırıyor, tekrar döndürüyor.
Kitabı okurken en çok sevdiğim şey şuydu: Kendini “düzeltmen” gerektiğini dayatmıyor. “Hadi, şimdi kendine dürüst olalım” diyen sakin bir el gibi… Yargılamadan, tepeden bakmadan, acele ettirmeden. Bazı kişisel gelişim kitaplarında o meşhur “5 adımda dönüşüm” havası olur ya; burada o yok. Burada dönüşüm, küçük ama gerçek bir yerden geliyor: fark ettiğin bir cümleden, tuttuğun bir nottan, içini dürüstçe yokladığın bir sorudan.
İçerik tarafında ise inanılmaz keyifli bir yolculuk var. Mitoloji, tarih, bilim, doğa, sanat… Bir anda karıncalara bakarken buluyorsun kendini, sonra bir mitolojik karakter üzerinden “ben bunu neden böyle yaşıyorum?” sorusuna dönüyorsun. Ve tuhaf bir şekilde, tüm bu “dış dünya” örnekleri içindeki düğümleri daha görünür yapıyor. Yalnız olmadığını da fısıldıyor: Hepimiz benzer temaları farklı kostümlerle oynuyoruz.
Bu kitabı “aktif” okumak gerekiyor. Altını çizmek, kenara not almak, durup bir sayfada oyalanmak… Hatta bazı bölümlerde içindeki sesle konuşuyor gibi hissediyorsun; çünkü kitap sana alan açıyor. Ve o alan çok kıymetli. Günün sonunda şunu anladım: Hikâye zaten akıp gidiyor; mesele, direksiyonu eline alıp almadığın.
Bu kitap iyi bir eşlikçi. Hem yumuşak, hem dürüst. Hem bilgilendirici, hem de kalbe dokunan türden.
Benim için “dönüp tekrar açacağım” kitaplardan oldu. Çünkü bazı cümleler var; bugün başka, üç ay sonra bambaşka yerden yakalıyor insanı.
#hikayeniyenidenyaz #ortamlardasatılacakbilgi #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.