Silmarillion, yalnızca bir fantastik hikâye değil bir dünyanın doğuşunu yükselişini ve yavaş yavaş kararan kaderini anlatan destansı bir mitolojidir, J. R. R. Tolkien bu eserde bir roman yazmaktan çok kadim bir efsaneler kitabı kurar, evrenin yaratılışıyla başlayan anlatı tanrısal varlıkların elflerin ve insanların kaderleri boyunca ilerler, her hikâye başka bir hikâyenin gölgesinde büyür ve anlatı devasa bir zaman nehri gibi akar. Silmarillionun merkezinde güç gurur ve kader temaları vardır, Fëanorun yarattığı Silmariller yalnızca değerli mücevherler değildir hırsın ihtirasın ve kaybedilmiş güzelliğin sembolüne dönüşür, bu mücevherlerin peşinde verilen yeminler ve savaşlar trajedinin kapısını aralar, çünkü bu evrende kötülük yalnızca dışarıdan gelen bir karanlık değildir çoğu zaman gurur ve tutkunun içten doğan gölgesidir. Tolkienin dili görkemli ve mitolojik bir tona sahiptir, anlatı bir romandan çok eski bir destanı andırır krallar savaşlar ihanetler ve kahramanlıklar birbirine bağlanarak büyük bir tarih hissi oluşturur, Orta Dünyanın ruhu burada şekillenir ve daha sonra anlatılacak hikâyelerin temelini oluşturur. Silmarillion aynı zamanda kayıp ve güzellik üzerine yazılmış bir eserdir, en parlak şeyler çoğu zaman en kısa süreli olanlardır ışık doğar parıldar ve sonunda söner, bu yüzden anlatının içinde sürekli bir hüzün dolaşır sanki bütün hikâyeler en başından beri kaybolmuş bir dünyanın hatırası gibidir. Kitap bittiğinde geriye yalnızca fantastik bir evren değil eski bir efsanenin yankısı kalır, güzellik geçicidir gurur çoğu zaman yıkımı getirir ve en büyük hikâyeler bile sonunda hatıralara dönüşür.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.