Sabahattin Ali'nin eşi ve kızı için yazdıkları mektuplar. Kronolojik bir sırayla verilmiş olsada tam olarak hayatına ışık tutmuyor. Olan mektuplar ise içten samimi ve orjinallari ile verilmiş. Özellikle sonlara doğru geçim sıkıntısı ile boğuşan bir aileyi görüyorsunuz. Onlar bir meşale yakmak isterken aynı zamanda bir aile de kurdular. En önemlisi bu bence. Halktan kopuk asla değil, rahat içinde yazılmadı kalplerinden kopanlar. Nedense yazarları hep masa başında hayal ederiz tek dertleri yazmak şeklinde. Rus edebiyatında da vardır bu. Yinede bir yazarı günlük bir hayattan çekip kafasında oluşturduğu evrende düşünmek zorluyor beni. Hatta o samimi mektupların ardından başka bir kitaba onun gözüyle bakmak istedim tekrar okuyorum şimdi. Keşke daha çok yazsaydı. İyiki.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.