Harper Lee’nin Bülbülü Öldürmek romanında Scout Finch, ten renginin bir infaz kararına dönüştüğü Maycomb kasabasında, yetişkinlerin ikiyüzlülüğünü sadece izleyerek deşifre eder. Onun adalet anlayışı yasalarla veya dogmalarla değil, henüz bozulmamış saf bir algıyla örülüdür. Bu algı coğrafya, inanç veya statü tanımaz. Tıpkı Maksim Gorki’nin Çocukluğum eserinde, 19. yüzyıl Rusya'sının şiddet dolu, karanlık alt sınıfı içinde sevgiye tutunmaya çalışan Aleksey gibi; veya José Mauro de Vasconcelos’un Şeker Portakalı’nda, Brezilya’nın yoksul sokaklarında yediği dayaklara karşı hayal gücünü bir kalkana dönüştüren Zezé gibi.
Farklı kıtalarda, bambaşka dillerde kanayan bu üç çocuk, edebiyatın içinden aynı sarsılmaz gerçeği haykırır: Çocukluk, dünyanın kirli sözlüğüne henüz tercüme edilmemiş yegâne evrensel dildir.
Scout’un ırkçılığı, Aleksey’in sınıf öfkesini, Zezé’nin ise fukaralığı anlamlandıramaması onlara ait bir eksiklik değildir; aksine insanlığın yitirdiği fabrika ayarlarına bir dönüş çağrısıdır
·
213 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.