Önce adına aldandım kitabın, sonra da kapağına. “Anlatın canım kadınlar; aşktan, ayrılıktan, annelikten, yalnızlıktan her bir şeyden konuşun, ben dinlerim!” dediğim çağlarımdayım. Bu sebeple kadın yazarlara bir geçiş üstünlüğü tanıyorum okurluk serüvenimde. İşte bu saiklerle elime aldım kitabı. Ama,nasıl ifade etmeliyim bilmem, sarmadı.
Otuzlarındaki kadın kahramanımızın kendinden yaşça büyük eşiyle ilişkisini okuyoruz kitapta. Bence son derece tekinsiz, çetrefilli bir metin bu. Sanki pıtraklarla dolu bir battaniyeyi almış üzerime sarmışım da her bir yanıma batmış gibi. Çok uç bir benzetme belki ama hissettiğim şey tam olarak bu. Bir romanın dilindeki akışa kapılmayı çok severim ama bu eserde tarif edemediğim bir yabancılık sardı her yanımı.
Beğenmedim. Söyleyeceklerim bu kadar.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.