“Hayat bazen insanı hiç beklemediği yerlerden sınar.
Mümesil, insanın iç dünyasını ve hayatın beklenmedik kırılma noktalarını etkileyici bir şekilde anlatıyor.
Okurken bazı sayfalarda durup düşünmeden edemiyorsunuz….
Hayat bazen gerçekten de şaşırtıcı bir denge kuruyor.
Mutlulukla hüzün, umutla kayıp sanki aynı terazinin iki kefesi gibi…
Mu-Mes-Sil, insanın hayatla yaptığı o sessiz pazarlığı hatırlatan bir kitap gibi hissettirdi bana.
İnsan bazen tam her şey yoluna girdi derken bir eksiklik çıkıyor;
bazen de en karanlık anda küçücük bir umut doğuyor.
Bu satırlar, hayatın hiçbir zaman tamamen siyah ya da tamamen beyaz olmadığını çok güzel anlatıyor.
Belki de hayatın anlamı tam olarak bu dengede saklıdır:
iyiyle kötünün, sevinçle hüznün birbirini tamamlamasında.
Okurken insan kendi hayatını düşünmeden edemiyor.
Sizce de hayat bazen böyle garip bir terazi kurmuyor mu?
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.