Hüseyin Rahmi en sevdiğim Türk yazarlardan biri olduğu için kitaba büyük bir hevesle başladım. Ancak bu kitapta ne yazık ki beklediğim okuma zevkini tam olarak bulamadım. Özellikle Ermeniler arasındaki konuşmaları anlamakta zorlandım ve hikâyenin akışı bana oldukça yavaş geldi. Bu yüzden okurken yer yer sıkıldım. Tam Efsuncu Baba sahneye çıkınca “işte şimdi başlıyor” diye düşündüm ama kitap tam o noktada bitti.