Father, papa ,dada, baba
Sayın değerli okuyucu,
İlk olarak şuna değinmek isterim bu yazıyı (Richter: On the Nature of Daylight) eşliğinde Finlandiya'nın Lapland şehrine otobüsle giderken yazıyorum. (Aşağıda yazdiklarim herhangi bir kişiye olan duygularımı elalen itiraf etmek değil sadece bir nebze bu ortamda yer alan ve yer almış kisilerin gözlerinden sizlere bir pencere açmaktır.)
Dış gözlemci olarak kitaba bir puan versem 10 puan fazla olduğunu net olarak söylebilirim ama okuduklarım ve analiz ettiklerim hayatımın belli parçası tam olarak oluşturmasa da belli yerlerinde bunu hissettiğim ve hissedeceğim anlar oldu kitabı okurken. Bu gözle bakarsanız belki sizlere farklı bir bakış açısı sunabilirim.
Baba dediğimiz kavramı tanimlamak istersem aslında çokta söylenecek bir kelime zinciri aklıma gelmiyor fakat sifatlar acisindan bir tanimlama yaparsam; dik başlı, her şeye göğüs germesi, idare edici, kontrol edici, duygusuz , yönlendiren, bireycil, yerine ve kişisine göre değişen... Bunlar şuan aklıma gelen sıfatlar daha fazlası eklenebilmesi için biraz daha kafa yormam gerekiyor.
Peki babaya duyduğumuz duygular bizim içimizden mi geliyor yoksa sonradan bu duygu kazaniliyor ?
- Inanin bu his ne doğuştan geliyor ne de sonradan kazaniliyor bana gör. Sadece böyle davranmamiz gerektigini bildiğimiz için davranıyoruz. Ekstra davranışlarin hepsi çevresel etkenler silsilesinin bir araya gelmesi sonucu oluştugunu söyleyebilirim.
Böyle davranmamiz gerektigi bildigimiz duygu aslında doğuştan geldiği söylememiz yanlış olmaz fakat bu duyguyu böyle direkt böyle kestirip atmakta yanlış olmaz.
Şimdi Franz Kafka'nin babasıyla olan ilişkisi farklı sosyal hayatlar çerçevesinde inceledik bana uygun beni suanlik alakadar eden durumlara baktığım zaman şöyle bir notlar silsilesi ortaya çıkıyor.
"Güneşin doğrudan ortasına uçmak gerekmez ama güneşin arada bir vurduğu ve insanın azıcık isinabildigi dünyanın temiz bir köşesine gidip sığınmak yeterlidir"
"Herkes kendi başındadır, kendine kaybedip,kendine kazanır."
"Sana her şey için eylemlerinde değil, dilenci gibi teşekkür edebildim yalnızca"
"Annem bizim hepimize duyduğu sevgiden ve bu sevgiden ve bu sevginin yarattığı mutluluktan dayanmak için güç almış olmasaydı, bütün bunlara katlanamazdi elbette"
"Asil meselenin karşısinda benim gözümde her şey tıpkı lisedeki dersk konuları kadar önemsiz olacaktı; yani mesela kibrimi pek zedelemeden bu umursamazliga olabildiğince izin verecek bir meslek bulmaktaydi."
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.