Atiye uyuyorken nefesini sayıyordum; bir, iki, üç… Benim nefesim ona uymuyordu. Tavanı ezberledim: çatlağın kenarını, lambanın içindeki tozu, perdenin kıvrımını. Bir süre sonra bakmam da gerekmiyordu; hepsi yerli yerindeydi.
Ben hariç. 
Hissiz 
Hasan Gürkan Işık
Hissiz Hasan Gürkan Işık20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.