Didem Madak'ın en bilinen bu Ah'lar Ağacı'nı elime aldığım da şiiri sıradan,gündelik başladı.
"Bir ilaç içsem bari diye düşündüm"
"Biraz kolonya sürünsem…”
"Ferahlasam, pencereyi açsam"... vb
İlk bakışta basit, hatta sıradan gibi geldi..Ama sonra yavaş yavaş derinleşti. Sanırım şiirinin tam etkisini yakaladım sonradan.
Ah'lar Ağacı 'nın şu dizesi beni sıradanlıktan çıkarmaya başladı.
"Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan”
Bana göre şiirin kalbi...
Aynı anda hem hüzün hem de bir tür hafifleme yaratıyor bu dize.
“Ah” dediğinde içindeki yükü dışarı bırakıyor, bir rahatlama getiriyor; ama aynı zamanda o “ah”ların çokluğu, hayatın ağırlığını hatırlatıyor.
Okumak isteyenlere içtenlikle öneririm.