Bakalım aklımdan geçenlerin ne kadarını yazabileceğim?
Kitabı beğenip beğenmeme arasında bir yerde duruyorum. Çünkü kitap inanılmaz travmatik olayları anlatıyor. Yer yer midem bulandı. Bazıları okurken ağlamış. Ben gözyaşı akmak için fırsat kollayan biriyimdir. Benim içimden hiç ağlamak gelmedi. Yaşama olan umudumu tüketmeyi mi amaçlıyordu, ondan mı kızdım? Yoksa kendimle benzeri yaraları almış karakterleri okurken hiçbir yakınlık hissedemiyor oluşumdan mı? Midem bulandı diyorsam, öykü iyi yazılmıştır, kabul. Ama bana bakış açısı kazandırmadı. Bir şeyleri farklı yapma isteği uyandırmadı. Sadece çocuklarım için hissettiğim endişeyi artırdı. Keşke okumasaydım demeyeceğim kadar iyiydi. O kadar.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.