Beyaz Geceler beş ayrı bölümden oluşuyor. Her bölümün bıraktığı duygu farklı olsa da herkes gibi beni de en çok etkileyen ilk ve son bölüm oldu.
İlk bölümü oluşturan Beyaz Geceler, hayalperest bir adamın bir kaç gece boyunca tanıştığı Nastyenka ile kurduğu kısa ama yoğun bağ üzerinden ilerliyor. Bu hayalperest adamın aşkının karşılığını almasını o kadar çok isterdim ki içimden "Ahh Nastyenka ne olurdu da güzel bir karşılık verseydin bu saf masum aşka?" diye geçirip durdum. Ama hayalperest için onunla geçirdiği saatler bile yeterdi. "Tanrım! Bir anlık mutluluk! Koskoca bir ömürde az şey mi?.."
Son bölüm olan Yufka Yürekli de ise aşırı hassas bir karakter olan Vasya'nın duygularını ve böyle yufka yürekli bir insanın dünyaya nasıl zor dayandığına değinmiş yazarımız. Dostoyevski burada insanın iç dünyasını o kadar gerçek bir şekilde aktarmış ki, kitabı bitirdiğinizde hem tatlı bir hüzün hem de hafif bir hayranlık hissi kalıyor. Başlangıçtaki yalnızlık ve sonundaki duygusal yoğunluk kitabın kalıcı olmasını sağlıyor.
Ben keyifle okudum, tavsiyedir.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.