Ezilenlerin hikayesi...
Dostoyevski'nin psikoloji analizi bildiğimiz gibi... Yine eşsiz karakterler yaratmış ve ayrıntılı şekilde analizler yapıyor. Açıkçası incelememde daha çok romandaki karakterlerden bahsetmek istiyorum.
VANYA: Romanın baş kahramanı. Karşılıksız bir aşk yaşıyor, sevdiği kadının başkasını sevdiğini biliyor ve o kadının mutluluğu için sevdiğiyle kavuşması için elinden geleni yapıyor. Tam anlamıyla fedakar dediğimiz insanlardan. Kendisi de aşık, ama hiç bencillik etmiyor, ondan ayrılsın da benimle olsun diye düşünmüyor. Dürüst olalım hangimiz sevdiğimizin mutluluğu için ondan vazgeçip de onun sevdiğine kavuşması için uğraşırız. Burada aklıma gelen şey şu ki, gerçek aşk bu mudur? İnsanın kendinden vazgeçecek kadar fedakar olması ne kadar doğru? Öğüt verme derdinde olanlar eminim Vanya ne güzel yaptı der ama ben bu kadar net konuşamıyorum. Evet, seni sevmeyen biriyle birlikte olmak için uğraşmak boş, zorla güzellik olmaz ama kendi mutluluğunu hiçe sayıp, kendi hayatından vazgeçip sevdiğin kadının mutlu olması için uğraşmak, onun başkasıyla aşkını seyretmek. Bu bana fazla geliyor ama böylelerinin var oldukları da kesin... Zaten Dostoyevski'nin mahareti de bunu bu kadar güzel anlatması
ALYOŞA: Hani hayatta bazı insanlar vardır, yakışıklılıklarından veya güzelliklerinden başka vasıfları yoktur, işte Alyoşa da öyle biri. Kimi sevdiğini bilmeyen, aklına estiği gibi yaşayan, kafası pek çalışmayan ama kadınları peşinden koşturan. Yani yine gerçek hayatta doğrudan karşılaşabileceğimiz biri...
PRENS: Bana kızan çok olacaktır ama benim en sevdiğim karakter kendileri; bencil, çıkarcı, acımasız, işin özü vicdansız... Ne kadar sevmesek de romanın en etkileyici ismi. Yine Dostoyevski'nin müthiş bir karakteri ve şiir tadında betimlemeleri.
Daha da bir şey demeye gerek yok. Okuyun, okutturun.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.