Dokuzuncu Hariciye Koğuşu İncelemesi
Peyami Safa'nın kendi hayatından derin izler taşıyan ve psikolojik tahlilleriyle Türk edebiyatında eşsiz bir yere sahip olan Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, insanın bedensel ıstıraplarla ve ruhsal buhranlarla olan mücadelesini iliklerinize kadar hissettiren sarsıcı bir başyapıt.
Eser, bacağındaki amansız hastalık nedeniyle uzvunu kaybetme korkusuyla yüzleşen on beş yaşındaki isimsiz bir çocuğun gözünden anlatılırken, yazar bizi yalnızca soğuk hastane koridorlarına değil, aynı zamanda umutla umutsuzluğun çarpıştığı farklı mekanlara da götürüyor. Çocuğun tedavi süreçlerinde adımladığı o kasvetli ve acı dolu hastane odalarıyla, uzaktan akrabası olan Paşa'nın Erenköy'deki ihtişamlı köşkü arasındaki keskin zıtlık, sadece yoksulluk ve zenginliğin değil; hastalıkla sağlığın, hüzünle neşenin de çatışmasını kusursuzca simgeliyor.
Bu köşkte karşımıza çıkan, ana karakterin saf ve sessiz bir aşkla bağlandığı, cıvıl cıvıl ama bir o kadar da uçarı Nüzhet ile onun etrafında şekillenen toplumsal beklentiler, özellikle de başarılı, sağlıklı ve yaşça büyük Doktor Ragıp figürü, gencin iç dünyasındaki yetersizlik hissini ve çaresizliği daha da derinleştiriyor. Çocuğun her fırsatta üzerine titreyen, çilekeş ve fedakar annesinin sessiz gözyaşları ise hikayenin duygusal yükünü iyice artırıyor. Yazar, fiziksel acının ve ilk aşk kırgınlığının insanın ruhunda yarattığı o ağır tahribatı o kadar gerçekçi bir dille kaleme almış ki, okurken "Ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürüyordum," cümlesindeki o derin kederi adeta kendi içinizde hissediyorsunuz.
Hem dilinin büyüleyici yalınlığı, hem mekanlar arası zıtlıkların yarattığı atmosfer, hem de karakterlerin iç buhranlarını okura geçirmedeki üstün başarısı sebebiyle bu roman, insanı kendi sağlığını, aşkı ve elindekilerin kıymetini yeniden sorgulamaya iten ölümsüz bir klasik olarak hafızalara kazınıyor.
Keyifli okumalar.
·
197 Gösterim
1 Yorum
Burada bir okurdan kitabın aslında devamının olduğunu fakat kitaba eklenmediğini öğrenmiştim. Kitap haline gelmeden önce Cumhuriyet Gazetesinde yayınlanmış ☺️
Emir AKPINAR
Gönderi Sahibi
Devamının olmasını isterdim. Keşke kitaba da eklenmiş olsaydı… yine de teşekkür ederim araştıracağım 😊
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.