Marcus Aurelius 161 ile 180 yılları arasında yönetmiş olan bir Roma imparatoru ve stoacı filozoftur. Düşünceler (veya Kendime Düşünceler) kitabı, özellikle sefere çıktığı zamanlarda kendi için yazdığı notlardan oluşur; Aurelius bu notları kitap olsun diye yazmamıştır. Bu kitap filozofun en meşhur kitabı olmuştur. Kitabın ilk kısımları kendisini, çocukluğunu, ailesini, öğretmenlerini ve en yakınındaki kişileri ve onlara olan teşekkürlerini anlatır. Sonrasında ve tüm kitap boyunca imparatorun kendine verdiği öğütleri okuruz.
Aurelius son dönem olan Roma imparatorlarının arasında iyi olanlardan biri olarak anılan, felsefeye düşkünlüğüyle bilinen; ahlak, adalet, bilgelik, erdem, özgürlük ve bağımsızlık gibi konulara önem veren bir stoacı düşünürdür. Kitapta, "düşünceler" dediği, kendine söylediklerinden ahlaklı ve adaletli bir yönetici olduğu anlaşılır fakat gerçekte öyle olup olmadığı bu söylediklerinden bilinemez; çünkü en nihayetinde bunlar kendine verdiği öğütlerdir, bu öğütlere ne kadar uyduğu söylediklerinden anlaşılamaz.
Salt Düşünceler kitabını ele alarak, bana göre Aurelius tam bir filozof değildir, ama çok iyi eğitim almış, muazzam olanaklara sahip stoacı düşünceye sahip bir felsefe meraklısıdır. Bu düşüncemin sebebi, düşüncelerinin kendinden önceki bazı filozofların düşüncelerinin aşağı yukarı ortalaması olması, özgün olmaması; düşünürün yeni bir şey söylememesi veya kendine has bir şekilde söylememesidir. Yine de, bu durum onun öz değerinden bir şey eksiltmez kanaatindeyim. Diğer kitaplarını da okumadan kendisi hakkındaki düşüncelerimde kesin yargıya varamam.
Stoacı düşünceyle hayatı doğru yaşama konusundaki öğütlerini almak için okumaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.