Ruhun yıldız gibi parlıyor,
Ama gözlerin içten içe ağlıyor.
Dünyanın telaşı için fazla eski,
Fazla romantik, fazla nostaljiksin.
Sen koşuyorsun ve onlar vizyonunu yakalayamıyorlar,
Çünkü sen koştuğunda, konuştuğunda duruyor dünya
Evren büyük bir şevkle seni izliyor orada.
Antikadır onun kalbi, herkesi içeriye almaz
Alsa da hiçbir zaman paslanmaz
Asaletin duruşunda vardır bu,
Çok nadiren uğrar, taşımadığında ise uçar gider.
İnsanın gözleri yalnızca baksın diye değil,
Vahşi bir hayvan gibi analiz etsin, gözlemci olsun diye yaratıldı.
İnsanın gözü görülmeyeni görsün, anlam yaratsın ve Tanrı’nın romantize ettiği şeyi anlasın diye yaratıldı.
Arzularının zaaf noktasını arasın diye değil,
Sanat için, aşk için, şiir için.
Henüz görmeyen kişi şiir yazamaz diyor Belinay,
Yazsa bile, şair olamaz.
Şair için şiir uyanmak gibidir,
Ya da büyük bir darbe melankoliden sonra ağlayarak uyuyakalmak gibidir.
Nihayet ertesi gün… daha güçlüsün.
— Letavitsa.
·
106 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
