İncecik ama yoğun. Kısacık ama sarsıcı.
Bir kadının, bir çocuğun, bir hastanın, bir arayışçının …
Hepsinin tek bir bedende sıkışıp kalmış halini okudum.
Çocukluk dönemini, ailesiyle olan ilişkisini, Avusturya Kız Lisesi’nde geçirdiği yılları ve psikiyatri hastanesindeki deneyimlerini parça parça, kopuk kopuk ama çok güçlü imgelerle anlatıyor.
O kadar içten, o kadar sahici yazıyor ki; zaman zaman onun cümlelerinin içine sıkıştım, çıkmak istemedim. Ama aynı zamanda boğuluyor gibi de hissettim .
Kitabın dili yer yer şiirsel, yer yer bir günlüğün içine gizlenmiş haykırışlar gibi.
Tezer Özlü bu kitapta sadece çocukluğunu değil, aslında hepimizin içindeki o kırık çocuğu da anlatıyor.
Yalnızlığı, toplumun dayattığı rolleri, ‘iyi çocuk’ olma baskısını, kadın olmanın getirdiği yükleri…
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.