Şermin Yaşar, yine akıcı ve yalın anlatımıyla okurlarını derinden etkileyen bir roman kaleme almış. “Altı Harfli Bir Tatlı”, Selime Teyze ve Meltem’in hayatlarını farklı bakış açılarıyla sunuyor ve bu da onların iç dünyalarına tanıklık etmemizi sağlıyor. Her iki karakter de hayattan ve sevdiklerinden büyük beklentilere sahip. Birisi çocukları tarafından görülüp sevilmek isterken, diğeri ise anne ve babası tarafından aynı ilgiyi görmek arzusunda. İkisinin de ortak bir üzüntüsü var: Duyulmadıklarını hissetmek.
Romanda, kalabalıkların içinde nasıl yalnızlaşabileceğimizi ve dışlanabileceğimizi çok iyi anlıyoruz. Özellikle biz gençlerin, yaşlıları ne kadar unuttuğunu ve onları bazen yanımızda istemediğimizi fark etmek oldukça çarpıcı. “Yaşlı, ne olacak?” diye geçiştirilen bir düşüncenin, aslında ne kadar yanlış olduğunu gösteriyor kitap. Yaşadıkları sürece, onların da eğlenmeye, ilgi görmeye, sevilmeye, saygı duymaya, iyi davranılmaya ve anlayış görmeye ihtiyaçları olduğunu unutmamalıyız. Şermin Yaşar, yaşlıların yalnızlıklarını ve düşüncelerini o kadar güzel bir şekilde yansıtmış ki, kitap, yaşlılarla olan bakış açımızı değiştiriyor.
Ayrıca, annesiz ya da babasız büyüyen, ya da sevgiden yoksun kalan çocuklar üzerine de derin bir dokunuş yapıyor. Onlara karşı olan ön yargılarımızı kırmalı ve onların sesini dinlemeliyiz. Her şey göründüğü gibi olmayabilir. Aile büyüklerinin hatalarından çocuklar sorumlu değildir; onlar daha küçükken yalnız bırakılmış, zor bir hayatı arkasında bırakmışlardır. Belki de bizim bir kelimemiz ya da küçük bir dokunuşumuz, onların hayatlarında büyük değişiklikler yaratabilir. Bu yüzden, onlarla konuşurken kelimelerimizi dikkatle seçmeli, onları toplumsal anlamda dışlamamalıyız.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.