Emel Mathlouthi, bu eseri Tunus'taki devrim sürecinin ardından, büyük umutlarin yerini hayal kırıklığına ve modern dünyanın ruhsuzluġuna biraktiğı bir dönemde kaleme almiştır. Şarkının "dünyanın binaların yükseldiği bir yer olmasıyla" başlaması, insanın doğadan ve samimiyetten kopup beton yIğınları arasıinda kimliksizleşmesini simgeler; yani aslında grileşen dünyaya inat, içimizdeki son "hayal" kirintısını koruma çabasıdır.