Öncelikle kitabın çevirisini yapan Dilek Hanıma teşekkür ediyorum.Böylesine akıcı ve yalın bir dile ihtiyacı olan bir eseri kolaylaştırdığı için.İvan İlyiç’in ölümü adlı kitaptan aldığım lezzet vardı.Şans verin derim.Burdan Dostocuğuma sevgiler.Şöyle tertemiz hikayeyi anlatmış dallandırıp budaklandırmamış çeşitli ödülleri de yazarına kazandırmış bir eser.Kitabı beğendim.Kitabımı kıymetli bir meslektaşım da merak ediyormuş.Sanırım bir sonraki durağı ora olacak.Varsa bu kalemden çıkan başka eserler şans verilebilir bence.Beni üzen 2 şey oldu.Birincisi istismar konusuydu.Malum günümüzü takip ediyorsanız elim olaylar zinciri dönüyor dünyada ama biz malak gibi izliyoruz açık tabirle bir cacık etmeden hayatımıza devam ediyoruz.Barış Manço’nun biz batılılaşmak istemiyoruz, çağdaşlaşmak istiyoruz, sözü geldi aklıma.İstismar her anlamda çoğu kişiyi yaralayan müthiş bir ızdırap sebebi.Hikaye Norveç’te geçiyor.Bu torun torbaya karışmış bir kadının yaralı çocuk kalbinin hikayesi.İkinci üzen şey de bu güzel sonla biten bir masal değildi.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.