Babasına aşık bir kız çocuğu olarak kitabı okumak benim için o kadar zordu ki ... Çoğu yerinde tarifsiz duygulara kapıldım .Babasının gözü gibi baktığı bahçesi,ektiği her bitkiye verdiği emekler , onlara sevgi dolu seslenişleri insanın içini ısıtmakla kalmıyor aynı zamanda bir şeylerin farkına varmamızı sağlıyor. Georgi Gospodinov Babasıyla yaşadığı bu tarifsiz acıyı roman haline getirirken neler yaşadı kim bilir ... O kadar duygu yüklü ve akıcı bi eser ki okumaktan keyif alacaksınız tabi benim bir yerden sonra kitabın derinliğini bırakıp yazara çokça üzüldüğüm , içimin acıdığı noktalar oldu...
Bazen mutluluğu farkında olmadan dışarıda ararız ama mutluluk kendi içimizde. Aile , baba , anne ,kardeş , çocuk kavramlarını farkına vardığımız an mutluluğu yakalamış oluruz . Bir aileye sahipsek zaten mutlu olmamız gerekmiyor mu ?
Bakış açınızı değiştirecek , canınızı hafiften yakacak , yazara sarılmak isteyeceğiniz eşsiz bir eser kendileri . Şiddetle tavsiyemdir !
Georgi Gospodinov