“İstediğimiz kader buydu ve onu birlikte örecektik”
İlk kitapta çok ağlıyordu Freyamız ama ikinci kitapta değişti ve güçlü karakterine geri döndü. Bu değişim gerekliydi ve kesinlikle daha iyi oldu bence.
Keşke Hel ile karşılaşması, lanetledikleri ile ve diğer tanrılarla karşılaşmalar da daha uzun ve detaylı olabilirdi. Hem sürekli aynı konuları evirip çevirmekten kurtulmuş olunurdu. Potansiyeli çok sağlam sahneler vardı ama hep kısa yazılmıştı.
Kitap kötü mü? Değil ama çok bunaltan kısımları oldu. Sabırlı olup dayanınca kitabın sonu gayet güzeldi.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.