Uzun zaman sonra böyle bir kitap çok iyi geldi.
Bazen insanın yorgunluğu bedenden değil, anlamdan gelir…
Bugün sizlere @doc.dr._yesimsirakaya - ANLAM YORGUNLUĞU kitabı ile geldim. Çookk beğendim çokk diğer kitabını da okumak için sabırsızlanıyorum.
Yazar , modern dünyanın içinde sessizce yorulan insanın iç dünyasını öyle güçlü ve sade bir dille anlatmış ki okurken birçok satırda kendimi durup düşünürken buldum. Altını çizdiğim o kadar çok cümle oldu ki… Sanki bugünün insanını anlatan bir iç dökümü, bir ayna gibi.
Çünkü bu kitap bize çok tanıdık bir yorgunluğu anlatıyor.
Uyuyunca geçmeyen, tatil yapınca hafiflemeyen, iki gün iyi hissedip sonra yeniden gelen o yorgunluğu…
Bu, sadece bedenin değil; insanın anlamla kurduğu ilişkinin yorulması.
Modern dünyada insandan çok şey bekleniyor.
Hem güçlü olacak, hem kırılmayacak.
Hem üretken olacak, hem tükenmeyecek.
Hem her şeye yetişecek, hem de dengede kalacak.
Sürekli daha iyi, sürekli daha hızlı, sürekli daha verimli olmak zorundaymışız gibi yaşarken bir noktada insan kendine şu soruyu soruyor:
“Bunca şeyi yapıyorum ama neden hâlâ böyle hissediyorum?”
Belki de mesele çok çalışmak değil…
Neden çalıştığını unutmak.
Yazarın en çarpıcı tespitlerinden biri de modern insanın taşıdığı o görünmez yük: suçluluk.
Dinlenirken suçluluk duyan, hayır dediğinde kendini kötü hisseden, yorulduğunu söylemekten çekinen bir insan hâline geldik.
Bir yandan da sürekli kendimizi kontrol etmeye çalışıyoruz.
Yorulsak da durmuyoruz.
Kırgın olsak da söylemiyoruz.
İstemesek de yapıyoruz.
Dışarıdan bakıldığında buna “olgunluk” ya da “sorumluluk” deniyor.
Ama insanın iç dünyasında biriken şey çoğu zaman sessiz bir gerilim.
Kitapta en çok etkileyen bölümlerden biri de susmanın psikolojisi üzerineydi.
Çünkü bazen insanı en çok yoran şey söyleyemedikleridir.
Söylenmeyen her cümle insanın içinde taşınır.
Ve zamanla ağırlaşır.
İnsan neye kızdığını, neyi istediğini, neyin onu incittiğini bile ayırt edememeye başlar.
Çünkü duygular dile gelmediğinde bulanıklaşır.
Aslında güç, sadece ne zaman susacağını bilmek değildir.
Ne zaman konuşacağını da bilmektir.
Kitap aynı zamanda ilişkilerin neden bu kadar yorucu hâle geldiğini de çok gerçekçi bir şekilde anlatıyor. Günümüzde ilişkiler sadece paylaşım alanı değil; çoğu zaman anlaşılma, görülme ve iyileşme beklentilerinin yükünü taşıyan bir alana dönüşüyor.
Oysa hiçbir ilişki bir insanın bütün boşluklarını dolduracak kapasiteye sahip değil.
Bir başka dikkat çekici konu ise iyileşme baskısı.
Modern dünyada insanlara sadece güçlü olmaları değil, aynı zamanda “iyileşmiş” olmaları da bekleniyor.
Acılar hızlı geçmeli.
Hayal kırıklıkları geride kalmalı.
Zor dönemler çoktan aşılmış olmalı.
Ama duygular bitirilmesi gereken bir proje değildir.
Yaşanması gereken bir süreçtir.
Bastırılan ya da hızlandırılan duygular kaybolmaz…
Sadece başka bir biçimde geri döner.
Ve belki de bu yüzden modern insanın en büyük yorgunluğu, iç dünyasında biriken bu duyguların ağırlığıdır.
Kitap bize bir şeyi çok güzel hatırlatıyor:
İnsan bazen çok çalıştığı için değil,
anlamını kaybettiği şeyleri sürdürmeye çalıştığı için yorulur.
Ve umut…
Umut çoğu zaman sessizdir. Gürültü çıkarmaz. Ama yokluğu hemen hissedilir.
İnsan yaptığı şeyin bir anlamı olduğunu hissettiğinde zorluklara daha uzun süre dayanabilir. Ama anlam kaybolduğunda umut da yavaş yavaş çözülmeye başlar.
Bu yüzden belki de modern insanın en büyük sorusu şu:
“Her şey yetiyor gibi ama neden yine de yetmiyor?”
Eğer siz de bazen açıklayamadığınız bir yorgunluk hissediyorsanız,
bazen hayatın içinde çok şey yapmanıza rağmen içinizde bir boşluk oluşuyorsa,
bazen sadece anlaşılmak ve görülmek istiyorsanız…
Bu kitap size iyi gelebilir.
Çünkü bazı kitaplar sadece okunmaz.
İnsanın içindeki sessiz cümlelere dokunur.
Ve bazen bir kitap, insanın kendini biraz daha iyi anlamasına yardımcı olur.
Bu yüzden benim için Anlam Yorgunluğu, sadece bir kitap değil; modern insanın iç dünyasına tutulmuş güçlü bir ışık oldu
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.